Konfiguracja HA wraz ze wzrostem liczby urzadzeń i automatyzacji w pewnym momencie staje się mało czytelna, rozwiązaniem tego jest uzupełnienie konfiguracji o tzw. package. Najprościej to opisać jako zbiór osobnych plików konfiguracyjnych HA, które razem tworzą całość. Każdy plik musi spełniać zasady konfiguracji pliku configuration.yaml.
Mój plik konfiguracyjny configuration.yaml po zakończeniu migracji na package (bo to chciałem osiągnąć) zawiera tylko to:
homeassistant:
# In the packages directory you can store any number of packages in a YAML file but not subfolders (use: packages: !include_dir_merge_named packages/)
packages: !include_dir_named packages
# List of folders that can be used as sources for sending files.
allowlist_external_dirs:
- /config
# Configure a default setup of Home Assistant (frontend, api, etc)
default_config:
# Text to speech
tts:
- platform: google_translate
# -- start default config
group: !include groups.yaml
automation: !include automations.yaml
script: !include scripts.yaml
scene: !include scenes.yaml
# -- stop default config
# https://www.home-assistant.io/integrations/time_date/
sensor:
- platform: time_date
display_options:
- 'date'
- 'time'
- 'date_time'
- 'date_time_utc'
- 'date_time_iso'
- 'time_utc'
python_script:
# https://www.home-assistant.io/integrations/logger/
logger:
default: info
reszta jest w osobnych plikach yaml w katalogu \config\packages\. Jak widać nadal korzystam z plików groups.yaml, automations.yaml.
W ten sposób każdy nowy pomysł w HA realizuje od stworzenia nowego pliku z testową konfiguracją np. printer_test.yaml, dopiero po testach i akceptacji rozwiązania zmieniam nazwę pliku na printer.yaml. W przypadku problemów lub porzucenia tematu usuwam plik testowy, w prosty sposobów usuwam wszystkie testowe zmiany w HA.
Jeden z wielu przykładów takiego podejścia do konfiguracji HA:
Gorąco polecam skorzystanie z takiej konfiguracji Home Assistanta.
Rozwiązanie z użyciem packages jest moim zdaniem nie do przebicia. Szczególnie gdy masz rozbudowaną konfigurację, korzystasz często z templates i tym podobne. Dodając cokolwiek nowego do HA tworzysz po prostu kolejny plik yaml nadając mu charakterystyczną nazwę i w nim zawierasz wszystko co nowego dotyczy. Niezwykle łatwo się w tym wszystkim jest później odnaleźć i w razie potrzeby dokonywać zmian.
Wolę wszystko co dotyczy np. pralki np. input_select, sensor, utility_meter, automation, notify umieścić w jednym pliku pralka.yaml niż “skakać” między kilkoma plikami. Dokonując zmian, robię to w jednym pliku, jak coś nie działa przywracam z kopii tylko jeden plik. Nic i nikt nie przekona mnie do innej konfiguracji HA .
Odkopię ten temat, bo w końcu zabieram się do porządków z konfiguracji po latach mnożenia spontanicznych wpisów. A zapewne jest spora liczba nowych użytkowników, dla których będzie to nowa wiedza.
Chcę dobrze zrozumieć mechanizm i po lekturze dokumentacji HA w tym zakresie widzę, że jest kilka metodologii na wprowadzenie pakietów. @macek - możesz przedstawić jak masz zagnieżdżony wpis odsyłający w głównym pliku konfiguracji HA i dalej ścieżkę dla tej przykładowej pralki. Jak wygląda wówczas układ katalogów?
Podoba mi się bardzo pomył robienia pliku yaml dla danego urządzenia (może też dla pomieszczenia ). Mam część encji tworzonych z mqtt i trochę własnych wpisów pod customize.yaml (jeden plik dostosowujący różne encje, róznych urządzeń). Rozumiem, że w takim pliku pralka.yaml mógłbym zamieścić również zapisy dla dostosowania encji dotyczących np. pralki, które obecnie mam w tym customize.yaml?
OK, to rozumiem. Tylko chciałbym zrozumieć jak zapisywać ścieżkę do tego pliku. Pokazujecie własny układ katalogów ale ja tego nie widzę.
Widzę ścieżkę na grafice od Ciebie /usr/share/hassio/hameassistant/packages/
i w tej lokalizacji na grafice masz pojedyncze pliku yaml, jest też folder z devices, to w nim masz plik dla np. Telefon App Package?
Chodzi mi o zrozumienie tego mapowania, tak aby nie świadomie utworzyć to drzewo.
Chyba, z grubsza, dobrze trafiłem bo mam kłopocik z tym co opisujecie i to pewnie wynikający z mojego braku doświadczenia. Poza wszystkirm sama reguła budowania .yaml w takiej strukturze jest dość restrykcyjna i błędogenna.
w configuration.yaml wczytuję ją tak (bo knx.yaml to plik pośredni):
knx: !include knx/knx.yaml
a w tym knx.yaml tak (w plikach rolety.yaml i zaluzje.yaml są zgromadzone definicje poszczególnych urządzeń):
I dzieją się, jak dla mnie, dziwne rzeczy bo dziwnie zachowuje się !include_dir_merge_list. Jako pierwszy wczytuje się plik rolety.yaml i HA elegancko definiuje wszystkie encje (13), rolety dają się sterować - działa. Ale z pliku zaluzje.yaml wczytuje jedynie pierwszą definicję urządzenia i generuje jedną encję (jest ich 15) a resztę ignoruje. Gdy zacząłem eksperymentować i zostawiłem w zaluzje.yaml tylko pierwsze dwie definicje:
HA wczytał i “obrobił” (czyli wygenerował encję) tylko pierwszą, natomiast gdy przerzuciłem te dwie definicje na koniec pliku rolety.yaml i zmieniłem sposób włączania (tylko rolety.yaml):
Najpierw opieprz: proszę to co możesz wstawiaj jako tekst/kod, a nie screen shot.
Dyrektywa !include_dir_merge_list działa w ten sposób, że bierze każdy plik w folderze i oczekuje, że jego zawartość to lista (elementy zaczynające się od myślnika -). Następnie “skleja” te listy w jedną długą listę pod kluczem cover:. A tak pozatym masz przesłony z ł, a nie jest to zbyt dobra praktyka(z zasady nie dajemy polskich znaków)
Ja bym to zrobił trochę bardziej prymitywnie: knx.yaml:
OK, przyjmuję do wiadomości ten opieprz, zastosuję się.
Wiem ze używam polskich znaków ale sprawdziłem i to nie jest błąd, HA je eliminuje gdy tworzy nazwy encji tak samo jak np. nawiasy. Wiem jak powinien działać !include_merge_list i właśnie dlatego napisałem co napisałem, bo tak nie działa. To “bardziej prymitywnie” czyli:
Trochę się tu wetnę. @artpc
Masz na myśli wyrównanie spacjami między kluczem, a wartością dla ładnego wyglądu?
Bo to akurat nie ma znaczenia (MUSI być tam przynajmniej jedna spacja, ale nie ma jakiegoś limitu poza rozsądkiem - tj. w sumie generowaną objętością pliku, bo parser je ignoruje, a przynajmniej powinien to robić).
Ważne są tylko te spacje, które odpowiadają za wcięcia.
To chyba kwestia gustu, ja nie widzę w tym ładnego wyglądu
Inna sprawa, polskie znaki w nazwach, nie sprawdzałem czy HA pomija polskie znaki w kodzie i jak je zastępuje, czy robi to też dla katalogów przesłony/rolety...?
Czy taki wygląd jest ładny to kwestia gustu, ale moim zdaniem to zwiększa czytelność (a ignorowanie zbędnych znaków mimo, że zajmuje niezerowy czas, nie ma zauważalnego wpływu na wydajność).
W drugiej kwestii się nie wypowiem, bo nauczony wieloletnim doświadczeniem pomijam polskie znaki wszędzie, gdzie nie są konieczne.